Հանրապետությունում կան Երևանից դեպի մարզեր տանող ավտոճանապարհներ, որտեղ տեղի են ունենում ճանապարհատրանսպորտային պատահարներ, այդ թվում ողբերգական, և վրաերթեր, այդ թվում՝ մահվան ելքով, ու շատ հատվածներում հնարավոր է կանխել ճանապարհատրանսպորտային պատահարների ու վրաերթերի թիվը, եթե առաջին հերթին վարորդներն ու հետիոտները, իսկ հետո պատկան մարմինները ցուցաբերեն հետևողականություն ու սրտացավ մոտենան վարորդներն ու հետիոտները իրենց կյանքն, չինովնիկներն՝ իրենց աշխատանքին։
Նմանատիպ ճանապարհներից է համարվում նաև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի Պռոշյանի հատվածը, որտեղ որոշ ժամանակ առաջ կառավարության ֆինանսավորմամբ տեղադրվեցին երթևեկությունը կարգավորող լուսակիրներ, իսկ հետիոտների համար հատուկ լուսացույց, որպեսզի երբ հետիոտներն անցնեն այդ հատվածով, օգտվեն հատուկ կոճակից, և այդ դեպքում վարորդները կտեսնեն, որ պետք է զիջեն, իսկ հետիոտներն էլ անվտանգ կանցնեն։ Եվ հենց հետիոտնի համար տեղադրված լուսակիրների շնորհիվ նշված հատվածում ճանապարհատրանսպորտային պատահարներն ու վրաերթերը անցան պատմության գիրկը։
Ինչպես տեղից հայտնում է ֆոտոլրագրող Գագիկ Շամշյանը, երեկ՝ սեպտեմբերի 13-ին, ականատես եղանք, որ նշված լուսակիրներն ու հետիոտնի համար տեղադրված լուսացույցները չեն աշխատում։ Այսինքն, ստացվում է, որ պատասխանատուները «թոզ են փչում» վարորդների ու հետիոտների աչքերին, փոխարենը նորից կա բավականին լուրջ վտանգ, որ վրաերթերն ու ճանապարհատրանսպորտային պատահարները լուսակիրների և լուսացույցի չգործելու պատճառով «նոր շունչ կստանան»։
Ֆոտոլրագրողի հետ զրույցում մի քանի քաղաքացիներ, ովքեր հրաժարվեցին տեսախցիկի առաջ խոսել, ասում էին.
«էս ճանապարհով անցնելիս հույսներս դնում ենք Աստծո վրա։ Շարժը բավականին շատ է, թե՛ ավտոմեքենաների, թե՛ հետիոտների։ Մեծ թվով օբյեկտներ, խանութներ կան, որոնց աշխատակիցներն ու այնտեղ եկող այցելուները շատ ուրախացան, երբ տեսանք , որ վերջապես տեղադրվեցին երթևեկությունը կարգավորող լուսակիրներն ու հետիոտնի համար անվտանգ անցնելու լուսացույցը։ Բայց չգիտես ինչու այն բավականին կարճ տևեց։ 2 շաբաթից ավել է այս հատվածում արդեն տիրում է անարխիա։ Հետիոտները չեն կարողանում օգտվել լուսակիրից, քանի որ այն չի գործում։
Մի քանի անգամ ահազանգել ենք պատասխանատուներին, որտեղից միայն ստանում ենք պատասխան, թե տեղյակ ենք խնդրին։ Որ տեղյակ եք, բայց հարցին լուծում չեք տալիս, քանի՞ կոպեկ արժե ձեր տեղեկացվածությունը, թե՞ ուզում եք նորից այս հատվածը բոլորիս կողմից վերանվանվի մահվան ճանապարհ։ Ինչ ա, կարո՞տ եք մնացել ողբերգական դեպքերին, որ չեք ուզում խնդիրը լուծել։ Չէ՞ որ հարյուր հազարավոր վարորդներ ու հազարավոր հետիոտների են այդ ճանապարհից օգտվում։ Մարդ եղեք ու աշխատեք խնդիրը շատ արագ լուծել, հակառակ դեպքում ամեն մի վրաերթից հետո վիրավորների ու նրանց հարազատների անեծքները ձեզ են ուղղվելու։
Հիմա առիթից օգտվելով հենց այստեղից խնդրանքով դիմում ենք ՀՀ Ներքին գործերի նախարար Արփինե Սարգսյանին և Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Դավիթ Խուդաթյանին. դուք կարող եք ի շահ գործել վարորդների ու հետիոտների, պարտավորեցնել այն կազմակերպությունը, որը թերի ու փնթի է մոտեցել այդ կարևոր անվտանգային գործին, պատշաճ կատարի աշխատանքը և ձեր միջամտության շնորհիվ հարյուր հազարավոր կյանքեր կփրկվեն»։